“-utangaç suların sırdaşı oldum/ yüreğim üşüyor, ömrüm firari-” Ama sen yoksun! .. Belki de insanların en duygusal olduğu, yalan söylemediği, sevdâlı gözlerin sislenip birer...
yağmura teslim zamanlar… geçmiş puslu bir vadi belleklerimizde… yitip giderken seslerimiz esaretlerde… biraz ürkek, biraz şaşkın… ama hep acemiydik hayat karşısında… uzak davetler gibi… belki...
Gece yarısı olmuş farkında bile olmadan ve ben sensizim,oysa geceleri çok severdim bir başkaydı yeri bende Çünkü; sen kokardı,bir nefes kadar yakınımdaydın yakınımda...